Het bedritueel als anker
Wie kleine kinderen heeft, weet hoe stevig het bedritueel het hele gezin in zijn greep houdt. Bad om half zeven, pyjama om kwart voor zeven, boekje om zeven uur, licht uit om half acht. Dat ritme is geen luxe — het is wat ervoor zorgt dat ouders 's avonds nog een ademteug krijgen. En precies dat ritme is wat de klokverzetting in de war schopt.
Voor volwassenen blijft het bij één rommelige nacht en een paar slechte ochtenden. Voor een dreumes die gewend is om om zeven uur in slaap te vallen, lijkt zes uur 's avonds (oude tijd) plotseling alweer slapengaan. Bij de overgang naar zomertijd in maart wordt dat zelfs zeven uur oud — onmogelijk om de oogjes dicht te krijgen, zeker als het buiten nog licht is. Resultaat: een wakker kind, een mopperige ouder en een paar dagen zoektocht naar een nieuw evenwicht.